زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت هفتم :
نمی دانم چقدر گذشت که صدای مادر آمد: لیما! بیا پایین.شام! با بی حالی از جا بلند شدم و بی آنکه در آیینه نگاهی بیندازم،به طبقه پایین رفتم.مادر طبق عادت هر سال تابستان،سفره شام را روی تخت چوبی ای که زیر ایوان حیاط بود و با قالی لاکی رنگ مفروش شده بود ،پ ...
در حال بارگذاری ادامهی پارت هستیم. مشاهده ادامهی پارت به خاطر طولانی بودن ممکن است کمی زمان ببرد.
لطفا کمی صبر کنید ...
با تشکر از صبر و شکیبایی شما

لطفا صبر کنید...

مهنوش
1آنقدر تصویر سازی ها دقیق هستن که آدم خودش را وسط داستان میبینه. دست مریزاد